Tympanometria, zwana też audiometrią impedancyjną, to szybkie i bezbolesne badanie, które pozwala ocenić pracę ucha środkowego. Dlaczego tympanometria jest tak przydatna? Badanie pokazuje nie tylko, czy błona bębenkowa reaguje prawidłowo na zmiany ciśnienia, ale też pozwala wykryć płyn w uchu środkowym, perforację błony bębenkowej, problemy z trąbką Eustachiusza czy nadmierną sztywność układu słuchowego — wszystkie te informacje mają realne znaczenie przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych.

Najczęstsze problemy wykrywane w tympanometrii i ich dalsze leczenie

Tympanometria, zwana też audiometrią impedancyjną, to szybkie i bezbolesne badanie, które pozwala ocenić pracę ucha środkowego.

Dlaczego tympanometria jest tak przydatna? Badanie pokazuje nie tylko, czy błona bębenkowa reaguje prawidłowo na zmiany ciśnienia, ale też pozwala wykryć płyn w uchu środkowym, perforację błony bębenkowej, problemy z trąbką Eustachiusza czy nadmierną sztywność układu słuchowego — wszystkie te informacje mają realne znaczenie przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych.

Co pokazuje tympanogram — krótko o typach wyników

• Krzywa typu A: norma — błona bębenkowa porusza się właściwie, a ucho środkowe jest sprawne.
• Krzywa typu As: obniżona podatność / zwiększona sztywność (może sugerować otosklerozę lub sklerotyzację struktur kostnych).
• Krzywa typu Ad: nadmierna podatność (np. po przebytym urazie błony bębenkowej lub przy jej częściowych uszkodzeniach).
• Krzywa typu B: płaska krzywa — często wskazuje na wysiękowe zapalenie ucha środkowego (płyn w uchu) lub perforację (przy perforacji wynik trzeba interpretować wraz z otoskopią).
• Krzywa typu C: przesunięcie maksymalnego punktu ku ujemnym ciśnieniom — zwykle wynik dysfunkcji trąbki Eustachiusza.

Najczęstsze problemy wykrywane w tympanometrii i co z nimi zrobić

1. Wysiękowe zapalenie ucha środkowego (płyn w uchu)
   To jedna z najczęstszych przyczyn płaskiego tympanogramu (typ B). U dzieci występuje często po infekcjach górnych dróg oddechowych. Objawy: uczucie zatkania, gorsze rozumienie mowy, czasem ból. Leczenie zależy od wieku i nasilenia — od obserwacji i leków, przez fizjoterapię i zabiegi odciążające trąbkę Eustachiusza, po drenaż ucha środkowego (myringotomia z założeniem rurki wentylacyjnej) przy przewlekłych przypadkach. Ważne: wczesna diagnostyka chroni rozwój mowy u dziecka.
2. Perforacja błony bębenkowej
   Jeśli tympanometria sugeruje perforację (wynik B z widocznymi cechami), konieczna jest otoskopia i ocena laryngologa. Małe perforacje bywają leczone zachowawczo — pozwalając na samoistne zagojenie oraz stosując odpowiednie zalecenia higieniczne. Większe lub przewlekłe ubytki mogą wymagać zabiegu chirurgicznego (tympanoplastyka).
3. Dysfunkcja trąbki Eustachiusza
   Krzywa typu C wskazuje na ujemne ciśnienie w uchu środkowym, co często daje objawy zatkania i „przysysania” ucha. Przyczyną może być alergia, przeziębienie lub nieprawidłowa anatomia. Leczenie obejmuje terapię przyczynową (leki przeciwhistaminowe, dekongestanty), ćwiczenia wyrównywania ciśnień oraz czasem zabiegi endoskopowe. U osób z nawracającymi problemami potrzebna jest szersza diagnostyka.
4. Otoskleroza i zwiększona sztywność ucha środkowego
   Krzywa typu As może sugerować zmniejszoną ruchomość łańcucha kosteczek — typowo w otosklerozie. W takiej sytuacji pacjent często skarży się na pogłębiający się ubytek słuchu przewodzeniowego. Dalsze kroki to badania audiometryczne, konsultacja laryngologiczna i omówienie opcji leczenia — od aparatów słuchowych po zabieg chirurgiczny (stapedotomia) w wybranych przypadkach.
5. Nawracające zapalenia ucha i przewlekłe stany zapalne
   Tympanometria pomaga monitorować stan ucha środkowego u pacjentów z przewlekłymi infekcjami. Długotrwałe zmiany mogą wymagać kombinacji postępowania: leczenia farmakologicznego, zabiegów, a w przypadku konsekwencji w postaci trwałego ubytku słuchu — rehabilitacji słuchu i rozważenia doboru aparatu słuchowego po wykluczeniu przyczyny przewodzeniowej.

Jak wygląda ścieżka diagnostyczna po nieprawidłowym wyniku

1. Powtórne badanie i otoskopia — potwierdzenie zmian.
2. Uzupełniające badania: audiometria tonalna, audiometria słowna, OAE, ABR jeżeli potrzeba.
3. Konsultacja laryngologiczna — farmakoterapia, procedury chirurgiczne lub rozważenie drenażu.
4. Po rozwiązaniu przyczyn przewodzeniowych: ocena potrzeby rehabilitacji słuchu, ewentualny dobór aparatu słuchowego i dalsze przeglądy kontrolne.

Praktyczne wskazówki dla pacjentów

• Jeśli masz uczucie zatkania ucha po przeziębieniu — wykonaj tympanometrię, zamiast „czekać, aż przejdzie”.
• Dzieci z nawracającymi infekcjami uszu powinny mieć regularne kontrole, by nie dopuścić do opóźnień w rozwoju mowy.
• Nie próbuj „czyścić” ucha ostrymi przedmiotami — grozi to perforacją.
• Po diagnozie trzymaj dokumentację badań — to ułatwia porównanie wyników w czasie i szybsze decyzje terapeutyczne.

Jeżeli potrzebujesz badania tympanometrycznego lub szerszej diagnostyki słuchu w Poznaniu, specjaliści OtoAudio wykonują audiometrię impedancyjną i analizują tympanogramy w kontekście pełnego badania słuchu. Umów badanie audiometryczne i konsultację (link: https://aparaty-sluch.pl/audiometria-impedancyjna-poznan/) — szybka diagnoza to pierwszy krok do właściwego leczenia i ochrony zdrowia słuchu.

—

Artykuł sponsorowany